Przecław

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Przecławiu autor: Jacek Halicki, licencja „Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0 Poland” / desaturowane

Parafia pod wezwaniem:
Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Data erygowania:
przed 1218 r.

Obejmuje miejscowości: Przecław, Podole, Błonie, Wylów, Tuszyma (większość wsi), Biały Bór (część wsi)

Najstarsze księgi metrykalne: od 1661 roku

Najstarsze dzieje parafii i kościoła w Przecławiu

Początki parafii w Przecławiu sięgają co najmniej XII wieku. Pierwsze wzmianki pisane o miejscowości pochodzą z lat 1218–1229 – biskup krakowski Iwo Odrowąż erygował tutaj drugie probostwo. Stan podwójnego ten utrzymywal się w Przecławiu się aż do XV wieku; źródła wspominają o wynikających z tego tytułu sporach.

Budowa pierwszego drewnianego kościoła pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny rozpoczęła się w 1258 roku. W XIV wieku parafia funkcjonowała już jako część dekanatu dębickiego w obrębie prepozytury wiślickiej.

Dalsze dzieje parafii

W XV wieku nastąpił dalszy rozwój parafii, związany z działalnością przecławskich rodów możnowładczych. W tym okresie Przecław był niewielkim, lecz istotnym ośrodkiem miejskim – istniała tu szkoła parafialna, zamek, ratusz oraz rozwinięte rzemiosło.

  • w 1454 roku kardynał Zbigniew Oleśnicki przeprowadził reorganizację parafii, znosząc podwójne probostwo i wprowadzając nową strukturę opartą na mansjonarzach, a także wspierając rozwój szkoły parafialnej.
  • w 1457 roku właściciel miasta, Stanisław Ligęza, ufundował nowy kościół na miejscu wcześniejszej świątyni oraz uposażył parafię w ziemię.

W XVI wieku działalność fundacyjną kontynuowali kolejni właściciele miasta:

  • w 1582 roku Andrzej Koniecpolski wzniósł kaplicę św. Trójcy oraz utworzył Bractwo Różańcowe,
  • pod koniec XVI wieku ufundowano obraz Matki Boskiej Różańcowej, uznawany za łaskami słynący.

W XVII wieku miasto i parafia dotknięte zostały licznymi nieszczęściami – epidemiami oraz zniszczeniami związanymi z wojnami i najazdami. Szczególnie tragiczny był okres potopu szwedzkiego, po którym Przecław nigdy nie odzyskał dawnego znaczenia.

Mapa Gruntowa Probostwa Przecławskiego skopiowana z Operatu Katastralnego z 1849 roku. Dokument odnaleziony wraz z księgami metrykalnymi w Krakowie w 2026 roku. Autor skanów: Adrian Ochałek, Terra Pilsnensis

Nowy kościół parafialny w XIX wieku

Z czasem stan wcześniejszego, murowanego kościoła ulegał pogorszeniu, aż zaczął grozić zawaleniem. W XIX wieku podjęto decyzję o jego rozbiórce i wzniesieniu nowej świątyni.

Fundatorem przedsięwzięcia był hrabia Stanisław Rey, właściciel Przecławia. Budowę nowego kościoła, utrzymanego w stylu neogotyckim, na planie krzyża łacińskiego, z charakterystyczną wieżą i przyporami, zrealizowano w latach 1881–1885.

Świątynia została konsekrowana w 1886 roku przez biskupa tarnowskiego Ignacego Łobosa.

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Przecławiu autor: Jacek Halicki, licencja „Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0 Poland” / desaturowane

Księgi metrykalne i archiwalia

Zgodnie z wykazem prowadzonym przez Archium Diecezjalne w Tarnowie, najstarsze znane księgi datowane są na XVII wiek. Ciągłość zapisów metrykalnych obserwujemy dopiero od końca XVIII wieku.

Najważniejsze zespoły ksiąg metrykalnych parafii w Przecławiu obejmują:

  • chrzty (Liber Natorum):
    1667–1670 (zachowane fragmentarycznie – kopia),
    1750–1759 (kopia),
    1784–1887 (z przerwami, zasadniczy ciąg metrykalny),
  • małżeństwa (Liber Copulatorum):
    1661–1680 (kopia),
    1790–1885 (z przerwami),
    dodatkowo alegaty (akta do ślubów) z lat 1831–1940,
  • zgony (Liber Mortuorum):
    1790–1876 (z przerwami),
  • materiały uzupełniające:
    fragmenty ksiąg z lat 1781–1782 zachowane jako wszywka w metrykach parafii św. Jadwigi w Dębicy.

Oprócz zasobu archiwalnego znaczna część ksiąg metrykalnych parafii w Przecławiu została zdigitalizowana i udostępniona online w serwisie Skanoteka, prowadzonym przez Polskie Towarzystwo Genealogiczne.

Materiały te pochodzą z mikrofilmów wykonanych w latach 90. XX wieku przez Kościół Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich (mormonów), w ramach szeroko zakrojonej akcji dokumentowania ksiąg metrykalnych w Polsce. Zdigitalizowane księgi obejmują szeroki zakres terytorialny dawnej parafii przecławskiej, w tym m.in.:

  • Staropolskie księgi łączone
    • chrzty: 1667–1670 i 1749–1759,
    • małżeństwa: 1660–1679,
  • Przecław
    • urodzenia: 1786–1924
    • małżeństwa: 1786–1936
    • zgony: 1786–1910
  • Biały Bór
    • urodzenia: 1785–1911
    • małżeństwa: 1786–1924
    • zgony: 1786–1917
  • Podole
    • urodzenia: 1786–1915
    • małżeństwa: 1786–1916
    • zgony: 1786–1911
  • Tuszyma (w tym Dąbie)
    • urodzenia: 1786–1914
    • małżeństwa: 1786–1899
    • zgony: 1786–1944
  • Wylów
    • urodzenia: 1786–1914
    • małżeństwa: 1786–1931
    • zgony: 1786–1917
  • Korzeniów, Męciszów, Kądziołki, Błonie, Przedmieścia
    • księgi urodzeń, małżeństw i zgonów z końca XVIII i XIX wieku (zakresy zróżnicowane w zależności od miejscowości).

Zaginione metryki

W 2026 roku w Krakowie potwierdzono odkrycie uznawanych od kilkudziesięciu lat za zagionione staropolskich metryk przecławskich. Przy współpracy naszego stowarzyszenia zdigitalizowano i zwrócono do parafii w Przecławiu m.in.:

  • księgę zgonów z lat 1722–1756,
  • księgę zgonów z lat 1758–1777,
  • księgę inwentarzową probostwa z lat 1715–1735,
  • mapę gruntów probostwa w Przecławiu wraz z wypisem z Jana Długosza z połowy XIX wieku,
  • akta ostatniej woli z lat 1663-1668.

Udało się odnaleźć brakujące ogniwo dokumentacji parafialnej, obejmujące okres sprzed wprowadzenia jednolitego systemu prowadzenia metryk.

Skan księgi odnalezionej księgi zgonów, wpisy z roku 1727. Autor skanów: Adrian Ochałek, Terra Pilsnensis

Skany odnalezionych ksiąg można obejrzeć tutaj:

OpisOdnośnik do skanu
Księga zgonów 1722-1758kliknij tutaj
Księga zgonów 1758-1777kliknij tutaj
Akta ostatniej woli 1663-1668kliknij tutaj
Księga inwentarzowa, wydatkowa i przychodowa probostwa 1715-1735kliknij tutaj
Mapa gruntów probostwa w Przecławiu 1849 wraz z wypisem z Długosza 1864kliknij tutaj

Księgi metrykalne parafii w Przecławiu (1722–1777), zbiory parafialne – digitalizacja i opracowanie: Terra Pilsnensis, 2026.


Przypisy:
Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. IX: Pożajście – Ruksze, Warszawa 1888, s. 129 [dostęp: 20.03.2026]
Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Przecławiu, Historia parafii Przecław [dostęp: 20.03.2026]
– Tarnowskie Kościoły, Przecław – kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny [dostęp: 20.03.2026]
Archiwum Diecezjalne w Tarnowie, Zasób archiwalny [dostęp: 20.03.2026]
– Materiały rękopiśmienne odnalezione wraz z zespołem ksiąg parafialnych w Przecławiu (opracowanie własne)
– Księgi metrykalne parafii w Przecławiu (1722–1777), zbiory parafialne – digitalizacja i opracowanie: Terra Pilsnensis, 2026


Awatar Adrian Ochałek

Autor